Straks nog even kijken of ik er nog eentje uit het overgebleven restje kan halen, want Isabel (zonder "le"), een vriendinnetje van Milan, en inmiddels ook van Isabelle, meldde tussen neus en lippen door dat haar pop altijd heel zielig in d'r blootje lag. Toen kon ik natuurlijk niet anders dan voorstellen ook voor haar een poppenjurkje te maken.
vrijdag 27 december 2013
Poppenjurkje
Straks nog even kijken of ik er nog eentje uit het overgebleven restje kan halen, want Isabel (zonder "le"), een vriendinnetje van Milan, en inmiddels ook van Isabelle, meldde tussen neus en lippen door dat haar pop altijd heel zielig in d'r blootje lag. Toen kon ik natuurlijk niet anders dan voorstellen ook voor haar een poppenjurkje te maken.
Het zit er weer op...
Tweede kerstdag brachten we bij ons thuis door, met mijn ouders, broertje, zusjes, zwager en nichtje. Samen met Sandra (mijn zusje) en Mark zorgde ik voor een warm en koud buffet. We hebben heerlijk gegeten en de nichtjes... die straalden in hun nieuwe kerstoutfit!
Het waren heerlijke dagen, maar het is toch ook wel lekker dat het weer voorbij is. Nu kan mijn naaimachine weer lekker naar beneden en dan kan ik gaan bedenken wat het volgende projectje wordt.
donderdag 19 december 2013
Nog een...
autumn roses dress in maat 98.
Ik zei het al in mijn vorige bericht: het ottobre-patroon beviel zo goed, dat ik er nog een wilde maken. En dat is inmiddels gelukt! Ongeveer een maand geleden won ik op facebook een meter stof, ik kon kiezen uit een aantal verschillende designs en omdat het een jurkje voor Isabelle zou worden, liet ik die taak aan haar over. Ze was meteen verliefd op een leuk vossenstofje. Ik wist eerst niet zo goed wat ik er mee wilde gaan doen, omdat het stofje niet echt iets is wat ik normaal zou kopen. Maar nu ik het jurkje eenmaal af heb, vind ik 't toch best leuk geworden. En nog belangrijker: Isabelle is helemaal blij!
Ik maakte het jurkje dit keer zonder onderrok van tule.
Ik zei het al in mijn vorige bericht: het ottobre-patroon beviel zo goed, dat ik er nog een wilde maken. En dat is inmiddels gelukt! Ongeveer een maand geleden won ik op facebook een meter stof, ik kon kiezen uit een aantal verschillende designs en omdat het een jurkje voor Isabelle zou worden, liet ik die taak aan haar over. Ze was meteen verliefd op een leuk vossenstofje. Ik wist eerst niet zo goed wat ik er mee wilde gaan doen, omdat het stofje niet echt iets is wat ik normaal zou kopen. Maar nu ik het jurkje eenmaal af heb, vind ik 't toch best leuk geworden. En nog belangrijker: Isabelle is helemaal blij!
Ik maakte het jurkje dit keer zonder onderrok van tule.
dinsdag 17 december 2013
Kerstjurkje
Dan zal ik ook maar meteen mijn laatste maaksels laten zien. Een jurkje en een bolero voor Isabelle. Mijn zusje maakte voor Sophia hetzelfde setje. Met kerst mogen ze het allebei aan!
Voor het jurkje gebruikte ik een patroon uit de laatste ottobre, "Autumn Roses Dress".
Onder de jurk zit nog een onderrok met tule, waardoor 'ie mooi wijd valt. En ik zette ook meteen mijn eerste blinde rits in. Ik zag er enorm tegenop, maar gelukkig viel het erg mee. Ik ben tevreden voor de eerste keer! De volgende keer ga ik proberen het patroon door te laten lopen, maar nu durfde ik me daar nog niet aan te wagen.
En een close-upje van de stof met een stukje tule
Ik vond het zo'n leuk patroon dat ik meteen ben begonnen aan het volgende jurkje!
Voor het jurkje gebruikte ik een patroon uit de laatste ottobre, "Autumn Roses Dress".
Onder de jurk zit nog een onderrok met tule, waardoor 'ie mooi wijd valt. En ik zette ook meteen mijn eerste blinde rits in. Ik zag er enorm tegenop, maar gelukkig viel het erg mee. Ik ben tevreden voor de eerste keer! De volgende keer ga ik proberen het patroon door te laten lopen, maar nu durfde ik me daar nog niet aan te wagen.
En een close-upje van de stof met een stukje tule
Ik vond het zo'n leuk patroon dat ik meteen ben begonnen aan het volgende jurkje!
Mijn eerste berichtje
Oke, een eigen blog dus. Het moest er maar eens van komen.
Een jaar of twee geleden maakte ik deze blog aan, met het idee over mijn leven met man en kinderen en over mijn maaksel (op de naaimachine) te bloggen. Maar het eerste bericht kwam maar niet.... tot nu!
Ik maakte voor mijn dochter een jurkje en een bolero van de kerst en toen ik er foto's van had gemaakt, drong het tot me door dat ik meestal wel foto's van mijn naaisels maak, maar er daarna eigenlijk nooit meer wat mee doe. Dus vanaf nu ga ik proberen braaf alles hier te bloggen.
Ik zal me eerst even voorstellen. Ik ben Linda, 27 jaar en mama van twee kinderen. Milan van 5 jaar en Isabelle van 3 jaar. En onlangs ben ik tante geworden van een heel lief nichtje, Sophia.
Vlak na de geboorte van de oudste kocht ik een naaimachine want "dat komt vast nog wel eens van pas" en ongeveer een jaar later maakte ik voor Milan een bumbajurk (voor carnaval). Daarna had ik de smaak te pakken en zo volgden er nog heel wat kledingstukken. Veel voor Isabelle, redelijk wat voor mezelf en af en toe wat voor Milan.
Inmiddels heb ik mijn zusje (de moeder van Sophia) ook besmet met het naaivirus en proberen we minimaal 1 keer in de week af te spreken om gezellig samen te naaien.
Een jaar of twee geleden maakte ik deze blog aan, met het idee over mijn leven met man en kinderen en over mijn maaksel (op de naaimachine) te bloggen. Maar het eerste bericht kwam maar niet.... tot nu!
Ik maakte voor mijn dochter een jurkje en een bolero van de kerst en toen ik er foto's van had gemaakt, drong het tot me door dat ik meestal wel foto's van mijn naaisels maak, maar er daarna eigenlijk nooit meer wat mee doe. Dus vanaf nu ga ik proberen braaf alles hier te bloggen.
Ik zal me eerst even voorstellen. Ik ben Linda, 27 jaar en mama van twee kinderen. Milan van 5 jaar en Isabelle van 3 jaar. En onlangs ben ik tante geworden van een heel lief nichtje, Sophia.
Vlak na de geboorte van de oudste kocht ik een naaimachine want "dat komt vast nog wel eens van pas" en ongeveer een jaar later maakte ik voor Milan een bumbajurk (voor carnaval). Daarna had ik de smaak te pakken en zo volgden er nog heel wat kledingstukken. Veel voor Isabelle, redelijk wat voor mezelf en af en toe wat voor Milan.
Inmiddels heb ik mijn zusje (de moeder van Sophia) ook besmet met het naaivirus en proberen we minimaal 1 keer in de week af te spreken om gezellig samen te naaien.
Abonneren op:
Reacties (Atom)